(+98 21) 8856 5000-10

نگاهی کوتاه به تاریخچه آسانسور در ایران و جهان 




با نگاهی کوتاه به [ تاریخچه آسانسور ] می‌توان فهمید، جابه‌جایی عمودی از نیازهای اولیه بشری بوده و در طول تاریخ وسایل و ابزارهای مختلفی به این منظور اختصاص

یافته است؛ اکنون نگاهی کوتاه به تاریخچه آسانسورهای اولیه می‌اندازیم.


                          

استفاده از نیروی حیوانات به جای نیروی موتور در ایده های اولیه آسانسورها بود .

انسان‌ها از زمان‌های بسیار دور از چرخ چاه استفاده می‌کردند، این وسایل از نظر ساختاری شباهت‌هایی با آسانسور دارند اما می‌توان گفت تاریخچه آسانسور از زمانی آغاز می‌شود که ویترووس معمار رومی در یکی از آثارش از وسیله‌ای با عنوان آسانسور استفاده کرد. طراحی و ساخت این آسانسور توسط «ارشمیدس» در حدود 236 سال پیش از میلاد مسیح انجام شده است. این آسانسور متشکل از یک کابین آسانسور بوده که به وسیله یک طناب با نیروی حیوانات یا انسان کشیده می‌شده است.

یکی از ایده های اولیه ی آسانسور :





در سال 2005 نیز کتابی به نام «کتاب اسرار» کشف شد که در آن به استفاده از آسانسورهای ابتدایی در مسائل جنگی اشاره می‌کند. همچنین در قرن 17 میلادی از این آسانسورها در کاخ‌های انگلستان و فرانسه استفاده شده است.

اما اولین آسانسور به عنوان وسیله‌ای که برای مسافر اختصاص داده شد، اولین بار در سال 1743 و به دستور لویی 16ام ساخته شد که به آن «صندلی پرواز» می‌گفتند. تاریخچه آسانسور به لویی شانزدهم ختم نمی‌شود. آسانسورها به واسطه نیاز به جابه‌جایی مواد خام مثل چوب و زغال‌سنگ از کوهستان توسعه یافتند و در نتیجه باعث به وجود آمدن آسانسورهای کابلی به شیوه امروزی شدند. این آسانسورها بر اساس ماشین اتوود ساخته شده‌اند.

ایده آسانسور از 236 سال پیش از میلاد مسیح در ذهن انسان‌ها وجود داشته‌ است اما اولین آسانسور به‌دست لویی شانزدهم ساخته شده است.



انقلاب صنعتی و بهره‌برداری از آسانسورها  

در اواسط قرن 19 میلادی آسانسورها با نیروی بخار عمل می‌کردند و معمولاً در کارخانه‌ها و معادن برای حمل بار از آنها استفاده می‌شد.



در سال 1823 دو معمار به نام‌های «برتون» و «هامر» در لندن جاذبه گردشگری به نام «اتاق صعود» ساختند. این جاذبه آسانسوری در مرکز شهر بود که با نیروی بخار جابه‌جا می‌شد و مردم را تا ارتفاع قابل‌توجهی از سطح شهر بالا می‌برد و به آنها اجازه دیدن منظره‌ای بی‌نظیر از شهر را می‌داد. اما آسانسورهای دیگ بخار امنیت نداشتند و احتمال سقوط آسانسور بسیار زیاد بود و به همین خاطر برای جابه‌جایی افراد استفاده نمی‌شدند.

تاریخچه آسانسور نشان از پیشرفت دائمی این وسیله دارد: در سال 1846 آسانسورهای هیدرولیکی توسط «سر ویلیام آرمسترانگ» اختراع شد که عمدتاً برای بارگیری محموله‌ها در اسکله استفاده می‌شدند، این آسانسورها از قانون پاسکال پیروی می کردند. اما از آسانسورهای هیدرولیکی در ارتفاع‌های زیاد نمی‌توانستند استفاده کنند و این آسانسورها عملاً برای استفاده در منازل کارایی نداشت.


[ " با انواع آسانسور بیشتر آشنا شوید - کلیک کنید . " ]


آغاز استفاده عمومی از آسانسور 

 رونمایی یک آسانسور ابتدایی :


[ " Otis Worldwide " ]

ادامة تاریخچه آسانسور:‌ در سال 1852 الیشا اوتیس»] آسانسورایمنی را معرفی کرد که در صورت قطع شدن کابل از سقوط آسانسورجلوگیری می‌کرد. او در نمایشگاه

نیویورک در کاخ کریستال در یکنمایش مرگبار در سال 1854 سیستم ایمنی خود را به نمایش گذاشت.اختراع اوتیس باعث ایجاد امنیت در آسانسور‌های کابلی شد و این

امنیت باعث نصب اولین آسانسور مسافری در تاریخ 23 مارس 1857در نیویورک شد.


بعدها اولین آسانسور الکتریکی توسط «ورنر فون سیمنز» در سال 1880 در آلمان ساخته شد. آسانسورهای الکتریکی در مقایسه با آسانسورهای که هیدرولیکی و دیگ بخار بسیار سریع‌تر بودند و همچنین قابلیت جابه‌جایی بارهای بسیار سنگین‌تر را نیز داشتند.

به مرور زمان برای آسانسورها، شستی‌های طبقه، سیستم باز شدن اتومات درب و دیگر امکانات جانبی آسانسور تعبیه شد.

آسانسور، مثل هر اختراع دیگر، سیر تکاملی خود را به‌طور تدریجی طی کرده‌است؛ تا جایی که امروزه با شگفت‌آورترین و عجیب‌ترین آسانسورها مواجه هستیم.


[ " عجیب ترین کابین های آسانسور - کلیک کنید . " ]



ورود آسانسور به ایران  

و اما تاریخچه آسانسور در ایران! ورود آسانسور به ایران با سفر ناصرالدین شاه به فرنگ آغاز شد؛ ناصرالدین شاه در سفرنامه خود در توصیف آسانسور می‌نویسد: «رفتیم به مریض‌خانه سنت توماس… اسبابی دارند که ناخوش را روی تخت گذاشته از توی اتاق زیر می‌کشند به مرتبه بالا می‌برند. بسیار تماشا داشت که ناخوش حرکت نکند…»


ناصرالدین‌شاه از دیدن آسانسور در فرنگ مشعوف می‌شود… و به این‌ ترتیب، آسانسور وارد ایران شد .


ایران شیلندر ، اولین شرکت آسانسور سازی در ایران می باشد .


در سال ۱۳۵۴ کارخانه آسانسور و پله برقی ایران در ابهر تأسیس و مدتی بعد تحت لیسانس هاوس هان آلمان شروع به تولید کرد. شرکت اوتیس آمریکا نیز اقدام به خرید زمینی در شهر صنعتی ساوه نمود و برنامه‌ریزی برای تأسیس کارخانه کرد.

همچنین در سال ۱۳۵۵ شرکت تولیدی ایران امباربا کارخانه تولید آسانسور خود را در شهر صنعتی رشت تأسیس و تولید آسانسور را تحت لیسانس امباربا اسپانیا آغاز کرد. به‌نظر می‌رسد در تاریخ آسانسور ایران تا آن زمان، این دوران نقطة اوج شکوفایی صنعت نوپای آسانسور بود .


در کنار شرکت‌های تولیدی فوق حدود سی شرکت نصب و فروش آسانسور هم در ایران تا سال ۱۳۵۷ دایر شدند. همچنین چهار یا پنج کارگاه  تولید درب ] و    

[ کابین آسانسور ] هم ایجاد شد که شرکت‌های فروش و نصب آسانسور را یاری می‌ دادند.


[ " با انواع درب آسانسور بیشتر آشنا شوید - کلیک کنید .  " ]

صنعت آسانسور پس از انقلاب اسلامی  

اما پس از انقلاب و با خروج کارشناسان خارجی از ایران و تحریم اقتصادی و قطع شدن واردات باعث شد که شرکت ایران شیندلر که بیشتر سهام آن متعلق به بانک‌ها بود توسط وزارت مسکن و شهرسازی مصادره و اداره شد، شرکت آسانسور و پله‌برقی و پله‌برقی ایران به علت عدم ورود آسانسور از خارج تعطیل شد، پروژه اوتیس نیمه‌کاره می‌ماند و زمین و نمایندگی فروش آن مصادره می‌شود، شرکت ایران امباربا نیز توسط بانک صنعت و معدن اداره شد.

با شروع جنگ ایران و عراق در سال 1359 آپارتمان‌سازی تعطیل شد و در نتیجه صنعت آسانسور ایران با بحران مواجه شد. به علت تحریم ایران و وارد نشدن قطعات مورد نیاز در ایران ساخته شد؛ بلافاصله بعد از جنگ و با شروع ساخت‌وساز صنعت آسانسور نیز بار دیگر شروع به رشد و ارتقاء کرد. در برهه‌هایی مانند دهه 70 افزایش حوادث آسانسور توجه‌ها را به ایمن‌سازی و استانداردسازی در این زمینه جذب کرد؛ اما روزبه‌روز مسئله ایمن سازی و استاندارد های آسانسور  پیشرفت کرد و البته سرویس و نگهداری آسانسور نیز به صنعت خدمات آسانسور پیوست.




Copyright © 2020 BehranAsanbar Co. All rights reserved.